Ruth was onwel
geworden, duizelig en voelde druk op haar borst.
Ze werd doorgestuurd
naar de eerste hulp om bloed te laten prikken.
Ik was in de buurt en
ben met haar meegegaan. We dacht even bloed te prikken,
om vervolgens naar
huis terug te gaan.
Nu, dat 'even' konden
we op onze buik schrijven!
Het bloed prikken
ging vlot en de uitslag was er ook snel,
té snel! De internist
vertelde dat het HB van ruth een levensbedreigende waarde
had en dat ze zou
worden opgenomen voor een bloedtransfusie.
Gezien de bloedziekte
van Ruth, moet het bloed vanuit een speciaal lab komen.
Het was het lang
onduidelijk wanneer het bloed zou aankomen in het ziekenhuis.
Inmiddels werd Ruth
naar de afdeling gebracht en was het ineens bedenken wat
we allemaal nodig
hadden! Gezien de situatie bood het ziekenhuis mij ook een bed
aan voor de nacht.
Erg lief van ze! We belandden samen op een kamer,
en ik heb wat
spullen bij Ruth thuis opgehaald.
Het was bijzonder
snel, want al om 23.00 uur 's avonds kwamen de zakken bloed
vanuit een ziekenhuis
in Nijmegen en kon de nacht beginnen!
Ruth werd goed in de
gaten gehouden door de verpleging.
Het blijft altijd
spannend, maar ook dit keer voelde Ruth zich erg ziek!
De eerste 2 zakken
gingen er vrij vlot in, maar in de nacht werd
de bloeddruk erg
laag, was er verhoging van temperatuur,
waarna ze het bloed
minder snel het lichaam in hebben laten gaan.
De laatste zak bloed
heeft er dan ook maar liefst zo'n 5 uur over gedaan.
Tsja, onder deze
omstandigheden probeer ik ook maar gewoon om de moed erin te houden.
Voor mij was het net
kamperen, zonder dat je weet dat je gaat!
Geen slaapspullen,
toch een bed. Geen eten mee, maar 's ochtends
ontbijt op bed!
.jpg)
Enne, wij waren maar
wat blij met de zomertijd!
Dan duurde de nacht
tenminste een uurtje korter!
In het ziekenhuis
waren erg lieve broeders en zusters!
We hebben gedankt dat
het bloed er al zo snel kon zijn en gebeden,
evenals een aantal
mensen om haar heen.
Het is bijzonder om te weten dat die mensen er ook op deze hele moeilijke
momenten voor je zijn!
Inmiddels is Ruth
weer thuis. Moe en op van alles wat er plotseling gebeurde.
Ze moet het rustig
aan doen, krachten opbouwen en hopen dat de transfusie er
voor zorgt dat ze
weer even wat meer fut krijgt.
Namens Ruth doe ik de
groeten aan iedereen die meeleeft,
De transfusie kan niet doorgaan Omdat mijn
beenmerg de aanmaak van de bloedlichaampjes af blijft breken.
Dit was moeilijk te horen Ik krijg 1 keer in de 3
maanden een injectie En dan kijken of de afbraak minder wordt in mijn beenmerg
Erg spannend en onzeker!
Een zware en intensieve dag
Erg ziek van transfusie
Ik ben nog jong..., maar heb al veel meegemaakt.
Misschien herken je wel iets
en dan weet ik dat deze site niet voor niets is gemaakt.
Ik heb anorexia, een ziekte die vaak onschuldig begint,
psychiaters en ziekenhuizen gezien,
maar heb ontdekt, liefde en vriendschap belangrijker is.
Dat er een liefde is die je echt kan helpen:
de liefde van de Heere God.
Eerste dag thuis na weken
kritiek gelegen te hebben op de hematologie
Mijn beenmerg had alle rode
bloedlichaampjes afgebroken
ik nog nog een HB van
2.2 Weken apart gelegen en in coma
Ik hoop dat ik jou,
die dit leest, kan helpen,
door iets over mezelf te vertellen en laten zien.
Doordat ik de laatste tijd steeds zieker en zwakker wordt
is het moeilijk voor de mensen om mij heen.
Veel machteloosheid voor de mensen artsen, wijkverpleging,
vrienden, enz..., maar vooral voor mijzelf,
machteloos 24 uur ziek, pijn, vaak door wanhoop gedreven.
Een heel ander lichaam doordat heel mijn lijf van binnen ziek is.
Verwoorden kan ik het niet.
omdat het voor mij onbekend is.
Het is een verschrikkelijke lijdensweg.
Mensen zorg dat je niet zo ver komt met anorexia
Voor je het weet is het te laat.
Ook al denk je ik heb het zelf in de hand.
Dat dacht en had ik ook.
Totdat mijn lijf het opgaf.
Nu lig ik met bed in de huiskamer 24 uur te bed.
Omdat mijn lijf niet meer wil.
Wat moet je veel uit handen geven.
Verpleging, gezinshulp, ik vind dit heel moeilijk.
Omdat mijn geest nog wel dingen wil.
maar mijn lijf het niet meer toelaat.
De enige die hier een weg in moet vinden ben ik zelf
Lieve mensen dit is een
waarschuwing! Denk eraan wat de gevolgen kunnen worden
Naast anorexia heb ik een bloed ziekte
Mijn rode bloedcellen worden afgebroken in mijn beenmerg bij leukemie zijn
het de witte bloedlichaampjes maar bij mij zijn het de rode bloedlichaampjes die
worden afgebroken dit is heel zeldzaam om dat het heel zelden voorkomt Het
gevolg is dat ik moeilijk transfusie kan krijgen dit moet van 2 donoren gekruist
worden
Het risico os als ik transfusie krijgt dat door mijn anti afbraak in mijn
beenmerg als het bloed weer afgebroken wordt Als bij mij het Hb gehalte 4 is dan
is het voor mij goed hoger als 4 HB kom ik niet Gisteren heb ik weer transfusie
gehad omdat mijn bloed erg afgebroken werd in mijn beenmerg Het is niet om beter
te worden maar wel wat voor tijdelijke verlichting De verpleging was erg aardig
en dankzij mijn vrienden en hun aanwezigheid heb ik dit alles hoe zwaar kunnen
doorstaan
Je hebt iemand nodig stil en oprecht
die als het er op aan komt voor je bid of voor je vecht
Een interview met God
God's Love
Daar lig je nou
weggedoken voor de
kou
gebroken......
wat moet ik nou
je weet toch dat ik van je
hou
als ik niet helpen kan
wie doet het dan
wie geeft om jou
want jij bent anders
anders dan de andere
anders
anders dan de rest
je past niet in het nest....
anders
Lieve mensen dit is een
waarschuwing!
Het is soms best heftig wat er geschreven staat op deze site.
Als je er gevoelig voor bent
is het verstandig deze site,
eerst samen met iemand
anders die je vertrouwen kunt te bezoeken
Van sommige mensen kan ik niet
begrijpen dat ze
van miljoenen zaadjes dat ze de
snelste zijn geweest
NIETS AAN DE HAND
Je bent alleen en eenzaam en
af en toe laat je een traan,
de kilte in je hart. Je gezicht staat strak.
En dan vraagt er iemand:
Hoe is het met jou?
Ik laat mij niet kennen, kom nou.
Prima! Er is niets aan de hand, niets aan de hand, niets
aan hand.
Prima! Er is niets
aan de hand.
Zo houd je jezelf in stand.
Ik laat mij niet kennen, kom nou.
Ik laat mij niet kennen, kom nou.
Er is niets aan de hand, niets aan de hand
en er is niets gebeurd.
Er is niets aan de hand, niets aan de hand,
er is al zoveel gezeurd.
Je bent verlaten door mensen
dat wil je niemand wensen.
De Godverlatenheid voel jij in je lijf
de Heere God is er en Hij
blijft.
Je verlangt naar liefde, maar
hebt het niet ontvangen.
"Klein meisje wat is er veel pijn? wat zou er toch allemaal zijn?"
Er is niets aan de hand, niets aan de hand, en er is niets gebeurd
Er is niets aan de hand, niets aan de hand er is al zoveel gezeurd.
Je durft je pijn niet meer te laten zien,
Als klein meisje heb je al moeten overleven,
maar nu mag jij het aan God geven.
En Hij zegt: Neem nu Mijn hand, neem nu Mijn hand Ik help je.
Neem nu Mijn hand, neem nu Mijn hand,
dan is er niets meer aan de HAND
Wil je mijn
website linken gebruik dan dit logo
Klik op de vlinder om verder te gaan
©Copyright Ruth @nders 2010
